کیوان رییس من دو هفته پیش یک هایمای اس هفت خشک خرید به قیمت دو میلیارد و نیم و این یعنی پولدار بودن.مخصوصا که بعدش رفت سیصد و بیست میلیون داد و یک پراید مدل نود و چهار خرید که با آن رفت و آمد کند.امیدوارم دو تا ماشین مبارکش باشد.اما من اصلا دلم نمی خواهد یک هایما داشته باشم برای پارکینگ و یک پراید برای خودم.آیا پارکینگ از خودم ارزشمند تر است؟ البته که نه‌.پس چی؟ اما اگر یک هایما داشتم مثلا،شاید هر روز حوصله نداشتم آن کشتی را از پارکینگ ببرم بیرون و با آن رانندگی کنم و شاید یک ماشین سبک تر را ترجیح می دادم.مثل همین ماشین خودم.ان وقت هایما به چه دردی می خورد؟ شاید یکی- دو تا مسافرت در سال.اما، آیا می ارزد برای راحت بودن در یکی- دو تا سفر چند روزه کل سال یک ماشین میلیاردی با هزینه بیمه میلیونی را در پارکینگ نگهداری کرد؟ از نظر من نه.پس اگر هم پول می داشتم،داشتن هایما و امثال هم کنسل بود.اما،کیوان هایما را خرید و شانس او قرار است به پلاک های جدید سهمیه بنزین تعلق نگیرد.چون هنوز پلاک به اسمش نشده است.این موضوع رفته بود روی اعصابش و می گفت:

- یعنی چی بنزین به ماشین جدید تعلق نمی گیره؟

من گفتم:

- ببین کسی که هنچین ماشینی داره طبیعتا نباید نگران پول بنزین باشه‌.من اگر همچین ماشینی داشتم فقط بنزین سوپر می زدم؟

-یعنی لیتری شصت و پنح هزار تومن بدم واسه بنزینش؟ زهر هلاهل می ریزم تو حلقش!مگه چکار می کنه برام.فوقش باهاش می رم تا آبیدر و برمی گردم!

و سوال این است که چرا آدم ها دو میلیارد و نیم پول می دهند برای وسیله ای که هیچ کاری برایشان نمی کند؟