شش ضلعی باشکوه
بهترین لحظات من وقت هایی است که چای می نوشم.واقعا هم می نوشم نه اینکه بخورم.بعد دو روز است زندگی همین چای خوردن را هم با بهره برداری از جدیدترین روش های حالگیری و حقه بازی، کوفت و زهرمارم کرده است. از دیروز شروع می کنم که از ساعت نه صبح تا دوازده منتظر بودم پیشخدمت برایم چای بیاورد و اتفاقا آورد و یک چای بسیار خوشرنگ وخوش طعم وخوش بو روی میزم گذاشت.اما،تا لیوان را برداشتم متوجه حضور یک مرد کنار صندلی ام شدم.نگاه کردم و بدون آنکه حرفی بزنم خودش توضیح داد:
_ این پرینتر رو از مریوان فرستاده بودن برای تعمیر.تعمیر کردیم اومدم اینجا امتحان کنم ببینم درست کار می کنن یا نه؟
مثل اینکه طرف قرارداد اداره بود.اما،کارش به هر حال اشتباه بود و خودش هم می دانست در حال سواستفاده است که من به هیچکدام از این ها کاری ندارم.به آن زمانبندی لعنتی کار دارم که یک تعمیر کار پررو تصمیم می گیرد بجای رفتن به شرکت خودشان و تست پرینتر بیاید پیش ما که با روسا آشنا است و از بین آنهمه دوست و آشنا تصمیم بکیرد پرینتر من را برای انجام کارش انتخاب کند و دقیقا زمانی شروع کند به خاموش و روشن کردن پرینتر و کپی گرفتن که من بعد از سه ساعت انتظار چشمم به جمال چای تازه و داغ روی میزم روشن شده است و تمام لحظات نوشیدن چای من با تست کردن یک پرینتر اسقاطی یکی شد و بجای گرم شدن، یخ کردم.
و اما امروز
کاردم می زدند یک قطره خون روی کارد دیده نمی شد.در حالیکه تمام همکاران در خانه و در حال استراحت بودند ما را کشانده بودند اداره صرفا جهت خالی کردن عقده هایشان و یک کله گنده را هم با لباس ورزشی فرستاده بودند بازدید که یک وقت خدای نکرده ما اطاعت امر نکرده باشیم تا با خیال راحت بتوانند از روی سگ شان با آپدیت جدید رونمایی کنند.وجدانا حضور آن کله گنده با لباس ورزشی به حدی مضحک بود که قشنگ داد می زد که این بدبخت رفته بوده است ورزش کند و روز تعطیلش بوده است.اما یک کله گنده تر از خودش که او هم روز تعطیلش بوده است اما حال نداشته است از خانه بیاید بیرون،این یکی را مامور کرده است که یک تک پا بیاید و به ما سر بزند و حاضر و غایب کند.یعنی این مدیران به حدی چیپ و سطح پایین شده اند که واقعا فقط حال آدم را به هم می زنند.اکر آن نظریه ام درست باشد که احتمالا هست،برای خودم به شدت متاسف می شوم.آدم دشمن هم داشته باشد،باید درست و حسابی باشد.آخر این عقب افتاده های ذهنی را چه به دشمنی؟
تازه فقط این نبود.وامم را هم پیگیری کردم و فهمیدم مجموعه ای از مهندس های IT گیج و مات و میهوت مانده اند و نمی دانند چرا با اینکه هیچ مشکلی در حساب من وجود ندارد؟ وام در بخش واریز فریز می شود. حالا من چکار کنم؟ هیچ کسی نمی داند.واقعا نمی دانند.اوایل فکر می کردم شوخی می کنند و برای حفظ پرستیژ خودشان هم که شده یک راهی پیدا می کنند یا حداقل امیدواری می دهند که بالاخره مشکل را حل می کنند.اما الان با وقاحت می گویند نمی دانند مشکل چیست و تمام.من چه کار کنم؟ نمی دانند.
بیشتر از اینکه ندانستن آنها کفری ام کند، این موضوع عصبانی ام کرده است که واقعا فکر می کردم آنها بالاخره راهی پیدا خواهند کرد و مشکل حل خواهد شد.چرا چرا چرا من اینقدر اشتباه فکر می کنم؟ چند سال دیگر باید در این کشور و بین این مردم زندگی کنم تا راه و رسم زندگی نکبت و قوانین وقیحانه اش را یاد بگیرم؟
در این شرایط روحی، گویا چای رسیده بود و این بار بدون ذوق و شوق آنچنانی و خیلی معمولی و روتین چای را نوشیده بودم.منظورم این است نوشیدن چای امروز با حضور آگاهی و توجه به لحظات جذاب حال متعالی نوشیدن چای نبود.بدون آنکه متوجه باشم چای را نوشیده بودم و لیوان را گذاشته بودن کناری و مشغول شده بودم به ادامه کارهایم.ناگهان خانمی آمد و سلام واحوالپرسی کرد و کفت:
- از دور نگاهتون می کردم و دیدم چای میل می کنید و به چشم هاتون دقت کردم و دیدم زرده و این یعنی کم خونی دارید
و در ادامه یک کانال فروش محصولات چای مخصوصی که نه تنها کم خونی نمی آورد،آن را هم درمان می کند را به من معرفی کرد و یک شماره تلفن هم داد که اگر عسل سفید و آویشن خواستم، تلفنی سفارش بدهم و دستور آخرش هم این بود که بازاریابش بشوم و کانال را به همکارانم هم معرفی کنم.
اینکه من عاشق چای هستم و حتی اگر بجای آهن،طلا هم از دست می دادم باز هم به چای نوشیدن ادامه می دادم یک طرف، و اینکه من از عطاری و گیاهان دارویی و علف و آویشن و گل گاو زبان و بابونه متنفرم یک طرف دیگر و اینکه امروز به زور سر کار رفته بودم کدام طرف، بگذار بگویم ضلع.پس این آخری می شود ضلع سوم و اینکه یک کله کنده با لباس ورزشی آمده بود زاغ سیاه ما را چوب بزند هم را بگذاریم ضلع چهارم.دو مورد دیگر هم هست که با این حساب برایش ضلع کم می آورم و مجبورم دست به دامان شش ضلعی شوم.تا حالت شد چهار ضلع.ضلع پنجم هم اختصاص می یابد به قضیه وام و اینکه در سراسر کشور فقط حساب من چنان به فاک رفته است که مجموعه ای از متخصصان شبکه را به گل نشانده است و اما ضلع ششم و مهم ترین آن، چرا این زندگی پفیوز نمی گذارد یک جرعه چای به خوشی از گلوی من پایین برود؟
🩶 یک مورد دیگر هم هست که دیگر نمی نویسم.چون من با اینکه هندسه درس مورد علاقه ام در دبیرستان بود هر چه فکر می کنم می بینم که هیچوقت چیزی در مورد هفت ضلعی به گوشم نخورده است.
حرفهايم را نمى زنم،مى نويسم.