روز اول قبر
1.
قیمت نیم بوت را پرسیدم و شنیدم:
- شونزده میلیون
- شونزده میلیون؟ چرا اینقدر گرون!
- شونزده میلیون گرونه؟
🩶تازه این نیم بوت بود.فک کن اکر بوت بود جقدر می شد؟
🩶شاید هم شانزده میلیون زیاد نیست و فقط برای ما زیاده !
2.
بجای بوت یک کوله پشتی قهوه ای رنگ پارچه ای سبک و خوش دوخت و جمع وجور خریدم یک و سیصد و پنجاه تومن - تعجب تان را درک می کنم، از بس ارزان بودم خودم هم تعجب کردم- فقط برای اینکه غصه نخورم. به خانه که رسیدم و با دقت بیشتر که نکاه کردم تعجبم هم بیشتر شد.خیلی شیک تر و جادار از چیزی بود که به نظر می رسید و بدین ترتیب پرونده خرید کیف بسته شد.اما اه از کفش!( نمیشه کفش ارزون خرید.کفش مهمه خیلی مهمه ولی شونزده میلیون آخه؟)
🩶پاپتی هم که نمیشه رفت سرکار؟
🩶 اگر هوا اینقدر سرد نبود میشد به دمپایی فکر کرد ولی سرده خیلی هم سرده.
3.
کتابفروشی را قبل از کفش فروشی رفته بودم و هنوز دندانم گرم بود و نمی دانستم که قرار است زمستان را بدون بوت و نیم بوت بگذرانم و پاهایم از سرما کبود شوند،بنابزاین رفتم کتابفروشی تا کتاب « کاحو» از موراکامی را بخرم.اما،در بدو ورود چشمم افتاد به کتابی به اسم«روز اول قبر» و در جا فهمیدم بهترین انتخاب برای این روزهای من است.آن را برداشتم و امشب یکی از داستان هایش را خواندم و واقعا لذت بردم.
🩶 کتاب نوشته زنده یاد صادق چوبک است و مجموعه ای از یارده داستان کوتاه است.
🩶کاحو را هم خریدم البته
🩶 ویک کتاب دیگر از صادق چوبک به اسم چراغ آخر
4.
با فکی آویزان داشتم برمی گشتم خانه که ناگهان صدای خانم حمیرا پیچید توی ماشین:
تو قلبم تو رو دارم اگر خونه به دوشم
من از این آهنگ خیلی خوشم می آید و شروع کردم به همخوانی با بانو حمیرا و در نتیجه تلخی این غروب دردناک مثل کندن پوست بادمجان از روحم جدا شد و خیلی شاد و سرمست رسیدم به دم در مجتمع و با دیدن مجتمع ناگهان زدم زیر خنده.واقعا آن حال خیلی خوب خوب خوب به این خانه و زندگی ومجتمع نمی آمد.یک چیزی در زندگی من اشتباه است.
❤️ آهنگ رو برگردوندم اول تا فردا صبح وقت رفتن سرکار دوباره گوش بدهم.به نظرم هر کی می تونه گوش بده.پاییزه مثلا.کمی پاییزی بازی کنیم و لوس بازی و اینا.
حرفهايم را نمى زنم،مى نويسم.