عجب پاییز خشک، دلگیر و مزخرفی که فعلا تنها هنرش این بوده است که نصف مردم را مریض کند و نصف دیگر را دلتنگ.البته گروه اول هم اگر امکاناتش را داشتند دلتنگ می شدند اما از بس ویروس سرماخوردگی ِاین پاییز شاهکار است که طرف را بارها می برد تا لبه بدرود از زندگی و زنده برمی گرداند تا جایی که دیگر مجالی برای دلتنگی و آه و اشک نمی ماند و یکی مثل من روزی چند بار با خودش فکر می کند :

- what the fuck چرا هیچ حسی در قلبم جریان ندارد؟ آیا به هویج یا سیب زمینی تبدیل شده ام؟